Krokant slaatje als lunch

                           

De frigo 'uitkuisen' vind ik een van de leukste dingen bij het koken. Begrijp mij niet verkeerd: poetsen is niet echt mijn hobby, het heeft dus niets te maken met water en zeep! Mijn dada is de restjes uit de frigo en de voorraadkast verwerken vooraleer er een nieuwe lading boodschappen wordt gehuisvest. Dat kan een wokgerecht zijn of een soep, maar vandaag werd het een slaatje. Een knapperig, licht en gezond slaatje.

Voor 2 eters met goede appetijt:
1 à 2 witloofstronken - 1/4 koolrabi - radijsjes - 1 lente-ui - 3 kleine vijgen (eigen kweek) - 1 avocado - 1 restje geitenkaas - 1 balkje comtékaas - een paar reepjes gekonfijte citroen.
Alles in fijne stukjes of reepjes snijden en opwerken met 2 lepels olijfolie, anderhalve lepel azijn met kruiden, 1 snuf kurkuma, peper, zout en mediterrane kruiden.

Daarbij nog wat magere charcuterie, in dit geval was het filet d'Anvers en Serranoham, en je hebt een calorievriendelijke lunch.

Ik ben een gekonfijte citroen-addict en zou die reepjes bij wijze van spreken tussen mijn boterhammen leggen (mocht ik die nu eten, maar in de week doe ik dat niet...). Maar het zijn wel caloriebommetjes (315 kcal/100 gram) dus niet meteen MAATJE minder-conform. Nu, een vol pakje is 125 gram (die van Delhaize toch) en daar kan je lang mee 'citroeneren'. Je hebt ocharme maar een paar grammetjes nodig om je gerecht die frisse zoetzure smaak te geven. Dus daar gaan we niet op toegeven!

Kurkuma of geelwortel is een specerij die ik heel vaak gebruik in slaatjes of stoofschotels omdat ze - vooral in combinatie met olijfolie - barst van de heilzame eigenschappen. Echt te veel om op te sommen, je moet maar eens googlen naar 'kurkuma gezondheid'!

Eigen Kweek

De laatste tijd heb ik weinig zelf gekookt. Heerlijk zo de voetjes onder tafel mogen schuiven… En als ik vorige week dan toch zelf aan de stoof gestaan heb, was het voor verzoeknummers. Zoals ‘balletjes in dikke tomatensaus, omagewijs’ voor mijn jarige jongste. Niet meteen blogbaar materiaal dus.

Maar de vijgen aan onze boom worden stilaan rijp en laat dat nu toevallig ook een van mijn lievelingsvruchten zijn! 

Ik ben niet echt een dessertmens – gelukkig zeg – maar gisteren had ik er zin in om met mijn 2 eetklare vijgen en het aanbod uit de frigo een calorievriendelijk ‘toetje’ te maken.

Even kijken, we hebben: biocitroen, 1 potje Griekse yoghurt van 125 gram, blauwe bessen, en of course de vijgen. Suiker is taboe voor 'maatje minder', dus die wordt vervangen door 2 canderelzakjes. En dan komt er nog een gelatineblaadje, een ei en balsamico aan te pas.

En we zijn vertrokken:

1. De schil van de citroen wordt in de yoghurt geraspt (enkel de gele zeste, het wit is bitter) en daarna wordt de citroen uitgeperst.

2. Terwijl het citroensap warmt in een pannetje, laat ik een gelatineblaadje weken en opzwellen in koud water. Dan het blaadje uitwringen en onder het lauwe citroensap mengen. Wat laten afkoelen en op de losgeklopte yoghurt gieten. 

3. Een anderhalf canderelzakje erbij (dadel- of ahornsiroop kan ook maar ik wil mijn taartje mooi wit houden…) en nog wat laten afkoelen. 

4. Het spul blijkt vrij liquide, dus meng ik er nog een stevig opgeklopt eiwit onder om het 'vormklaar' te maken.

5. Nu in inoxvormpjes gieten en er flink wat blauwe bessen in duwen. Laten opstijven in de koelkast.

6. De vijgen snij ik in 4 en bak ik in een klontje vetstof. Daarna worden ze geblust met balsamicoazijn en de rest van de canderel. 

De vijgen goed laten karamelliseren, op het taartje leggen en de karamel erover gieten.

Een lekker fris dessertje en superweinig calorieën!

Wuk peisjdze?

Mooie meid

Mooie meid met prei, zuringsaus, aalbes en peppadew

Ik weet het, 't is er lang niet van gekomen om nog eens een recept te posten. Allerlei redenen, te veel en niet interessant genoeg om hier te vertellen... Maar, I am back! En dan nog  in 't gezelschap van een mooie meid!
Mooie meid of heek is een heerlijk visje met vast vlees maar weinig mensen kennen het blijkbaar. Hoog tijd dus om het even onder de aandacht te brengen. Gegrild of gebakken op het vel en op smaak gebracht met wat peper, maldonzout en olijfolie and that's it. Supergemakkelijk dus!
Er mag nog een topping bij, en aangezien de zuring in de tuin plukrijp is, wordt die in een lekker vissausje verwerkt.

ready to eat zuring 

 Nu nog een beetje gestoofde prei en een garnituurtje erbij en het bordje is klaar!

Voor de saus: een halve liter bouillon (gevogelte- of kalfs-) laten inkoken. Een flinke bussel zuring (zurkel) en een in stukjes gesneden ansjovisfilet (voor de liefhebbers) erbij kieperen, even laten meekoken en mixen.
De saus zeven en smeuïg maken met wat Griekse yoghurt. Peper erbij, zout hoeft niet want de bouillon en ansjovis zorgen voor de zoute noot.

Voor de garnituur trek ik even de frigodeur open om te checken wat er nog in de aanbieding is. Vandaag zijn dat rode aalbessen en tapenade van sweet peppers (peppadews) en die waren echt wel een goede match.

Al met al een calorievriendelijk gerecht dus die mooie meid: witte vis, Griekse yoghurt, prei en besjes. Enkel een ietsiepietsie olijfolie en een klontje margarine/boter om de prei te stoven.
Laat het u smaken!

Tomaat met garnalen en Garnalen met tomaat

Mijn buurman heeft een moestuin en wanneer de oogst overvloedig is, pikken wij daar een groentje van mee, zoals bv. tomaten. Vorig weekend waren we bij de gelukkigen en aangezien die versgeplukte rode beauties al goed rijp waren, wou ik ze meteen verwerken. Tomaat met kraakverse zelfgepelde garnalen, is er een betere match? Een beetje werk wel zo'n 600 gram garnalen pellen, maar het was weekend en het weer was toch maar om zo te laten...

1. Tomaat met garnalen
De helft van de rode smaakbommetjes werd besteed aan de klassieke tomate aux crevettes, waarbij de obligate mayonaise moest plaatsmaken voor een kleine eetlepel overheerlijke olijfolie. L'Olinda, een 'monocépage' gemaakt van één olijvensoort, met heel veel zorg en liefde meegebracht uit Le Marche in Italië.
Het bord werd afgewerkt met een beetje maldonzout, wat peper, fijngesnipperde platte peterselie en een restje geitenkaas... en dat was een lekkere lunch!

2. Garnalen met tomaat
In het tweede bedrijf werden de resterende tomaten en de garnalenpantsers verwerkt tot een feestelijk soepje voor 's anderendaags. Helemaal in het teken van no waste dus...  En het gaat als volgt:
Garnalenpantsers goed laten aanstoven in hete olijfolie, een lookteentje en de in stukken gesneden tomaten (4) erbij (enkel groene kroontje wegsnijden) en een bouquet garni (peterseliestelen, tijm, salie). Goed laten stoven en de tomaten aanduwen met een houten lepel.

OK, nu 2 liter runderbouillon toevoegen, laten opkoken tot de tomaten zacht zijn (nog eens goed pletten met de houten lepel) en dan een nachtje laten trekken.
De hele boel door een zeef gieten, de pantsers goed uitduwen en de soep kruiden met peper en zout.

Voor het serveren:
 1. de soep opwarmen en in glaasjes gieten
 2. een schijfje chorizo en een toefje tomyumpasta of kerriepasta (of andere smaakmakers die je in huis hebt) in een kopje melk mixen en laten inkoken. De ingekookte melk opschuimen met de mixer en voorzichtig (op een lepel) op de soep gieten.
3. afwerken met fijngesnipperde koriander

De foto is niet echt goed gelukt en het ziet er niet zo uit, maar geloof mij, het is heel lekker!
Met zo'n resultaat relativeer je meteen het garnalenpelwerk...

Als het iets meer (calorieën) mag zijn, dan roer je wat opgeklopte slagroom door de melk waardoor je een wit kraagje bovenop de soep tovert. Veel mooier dan mijn doorloopexemplaar natuurlijk, maar.....                                                      

Forel op de BBQ

Ik stel vast dat ik bijna een maand blogless ben gebleven... Niet dat ik een blog 'block' had. Ik had last van een dieet burnout! En dat is allemaal de schuld van de vakantie! Thuis lekker gekookt en gezellig uitgebreid geaperitiefd, maar ook goede eetadresjes ontdekt zoals bv. la Table de Maxime in Paliseul. 
Maar nu de laatste congédag is uitgewuifd, heb ik mij al meteen herpakt. Alles verloopt opnieuw in zijn gewone doen. Het werd hoog tijd om de teugels weer wat strakker aan te halen en af te kicken van de MAATonvriendelijke uitspattingen. Want voor de vakantie waren we goed bezig, maar we zijn er nog lang niet!

Toen ik een paar dagen terug forelletjes zag zwemmen in de Semois, bekroop mij een nostalgisch gevoel. Truite aux amandes, het gerecht stond vroeger zo vaak op het menu, ook op restaurant, maar waar vind je dat nu nog?
Dus toen ik in de vitrine van mijn favoriete viswinkel forel (slechts 126 kcal/100 g) zag liggen, was de keuze snel gemaakt. Zijn buikje gevuld met heerlijke kruiden en daarna gegaard op de gas-BBQ (bereid zonder vet, dat is dubbele bingo. Er wordt enkel olie gebruikt om het vel in te smeren). Daarbij een fris slaatje en natuurlijk moesten de obligate amandels ook een plaatsje krijgen.

  


Voor 2 personen: 2 forellen - olijfolie - rozemarijn - salie - citroenmelisse - salie - peper en zout
veldsla - appel - Spaanse ui - geroosterde amandelen - 2 el witte balsamico - 1 el lijnzaadolie - oesterzwammen

Bereiding:
Spoel de forellen goed schoon, dep ze droog en vul ze met de kruiden. Smeer het vel rondom in met olijfolie voor een krokant korstje, druk de forellen goed dicht en bak ze op de (gas) BBQ.
Bak de fijngesneden oesterzwammen met fijngesnipperde ui en kruid met peper en zout.
Meng de veldsla met stukjes appel (eventueel licht gebakken in een drupje olie), uisnippers en de nootjes.

Bon appétit!

Water met smaak

Ik trap een open deur in met het statement dat bewegen en veel water drinken key factors zijn voor een MAATJE MINDER. Maar ik ben helaas geen schoolvoorbeeld. MIJN sportieve activiteiten beperken zich momenteel tot een fikse wandeling met JM (my partner) op zondag – en ik moet het eerlijk toegeven, dat lukt ook niet elke zondag…

Gelukkig heeft een van mijn MAATJES thuis een leuke infrastructuur met een paar fitnesstoestellen waar ik af en toe terecht kan voor een portie ‘fit & fun’! 

Dat is toch al een goede start.

Water drinken, nog zoiets. Bij sommige mensen heeft een glaasje water een chips-effect: eentje naar binnen werken en je bent niet meer te houden. Maar ik behoor helaas niet tot die species. Massa’s water drinken lukt moeilijk, tenzij ik reuzendorst heb. En precies daarom geef ik er een smaakje aan.

Ik probeerde een drietal combinaties uit en quoteerde ze als volgt.

Brons: water op smaak gebracht met stukjes steranijs. Ideaal voor wie houdt van drop, anijs, ricard….

Zilver: water geparfumeerd met een paar druppels vanille-essence en 1 druppeltje essentiële olie van pompelmoesschil. 

Ik ben een citrusmens en vind het aroma heerlijk, maar qua smaak heeft de pompelmoes weinig effect. Een klein druppeltje olie is werkelijk voldoende voor een fles van anderhalve liter, want het is straf spul. Van dat ene piepklein druppeltje prikten mijn lippen al alsof ik 1 kg schillen naar binnen had gewerkt!  

Pompelmoes(schil) en dus zeker ook de etherische olie ervan werkt vochtafdrijvend, dus dat zit snor voor een afslankende cocktail! Met dank aan herboriste Lieve Galle voor de tip….

Goud: ijsgekoeld water met schijfjes komkommer, een stukje gember in blokjes gesneden, een kwart biocitroen (met onbehandelde schil) die je eerst een flinke kneep geeft boven de karaf en daarna erin kiepert, flink wat citroenmelisse en een zakje canderel.

Met heel veel verbeelding komt het in de buurt van gin tonic, maar dan zonder gin en zonder tonic…

En je kunt de karaf nog een paar keer bijvullen tot de smaakeffecten van de garnituur helemaal zijn uitgewerkt.

SANTE!

Een zomers slaatje

Op het einde van de week verwerk ik de restjes uit de frigo tot een soepje, wok of slaatje.
Conform het aanbod en om een zomerse sfeer op te roepen ‘in the mind’ werd het vandaag een slaatje: zo’n vijf tinten groen, met een aantal steunkleuren!

Voor mijn smaakpapillen is een slaatje ge’sla’agd als er wat fris fruit aan te pas komt, iets zoets ook, iets hartigs non veggie, wat smeuïgheid, een kruidige dressing en een krokantje. 

Het klinkt misschien ingewikkeld, maar het is simple comme bonjour!

De spelers voor deze combinatie:

Groente: eikenbladsla, jonge spinazieblaadjes, ringetjes Spaanse ui, halve avocado (voor de smeuïgheid)
Fruit en zoet: bolletjes cavaillon, aardbeien
Hartig: Bayonneham, verkruimelde fetakaas
Krokant en bite: geroosterde amandelschilfers, olijven
Dressing: 1 kl gedroogde kruiden Bella Italia (insalata gustosa), 1 el olijfolie van topkwaliteit, anderhalve el rode balsamico, fleur de sel, peper en wat sap van de cavaillon.

Dit slaatje is niet helemaal zondevrij (feta, rauwe ham, olijf, nootjes), maar het is bijna weekend en ik heb er ook geen massa’s van nodig. 100 gram amandels is goed voor 578 kcal! Dat hou ik wel in het achterhoofd wanneer ik in de doos met nootjes grabbel… 
De andere zwaargewichten: olijf 232, rauwe ham 369, feta 246. Dus hier geldt hetzelfde advies: geniet maar met MATE. Feta scoort sowieso beter dan pakweg roquefort, parmiggiano of geitenkaas die van 300 (geit) tot 400 (cheddar) variëren!

Ben jij niet in MAATJE MINDER-modus dan is toast met een royale laag licht gesmolten camembert of brie hierbij een absolute aanrader. Mmm…